Frank Michael Zeidler
Europese tweespalt in zwart, wit en gel

De niet-kleur zwart en het wit waarvan de natuurkundige Isaac Newton ontdekte dat het de som van alle mogelijke kleuren is. Tussen die twee extremen beweegt zich het werk van Frank Michael Zeidler, soms met toevoeging van een enkele andere kleur: geel.

Twee ultersten, die dan elk nog op de spits gedreven worden ook. Vroeger schilderde de kunstenaar, maar tegenwoor dig hanteert hij vooral de grafietstift. Een beperking, zult u zeggen, maar in die beperking toont zich de meester. Zeidler spant over de hele breeUte en hoog te van het papier een netwerk van ragfijne lijnen; van met de muis van de hand uitgewreven schaduwen van poeder en terpentijn; van agressieve dichte vlakken en met de scherpe punt van het potlood gekraste arceringen. Dat papier is hier niet de geduldige beeld drager die de ingrepen van de kunstenaar slechts incasseert, maar speelt de andere hoofdrol, met zijn nuances en verkleuringen. Vervolgens lijkt Zeidler de verwarring nog eens te vergroten door met een dub bele horizon te werken. Daarna verstoort hij de volg orde van boven en onder zodat de toeschouwer gedesorienteerd raakt. Gevolg is dat je slechts houvast krijgt door'locaal'te kijken en de lijnen en krassen te volgen van 'plek' naar 'plek'. Omdat Zeidler bij tijd en wijle werken maakt van drie bij drie meter, heb je wat dat betreft vaak al geen keus. Hier beweeg je je stap voor stap door de teke ning heen en het is daarom terecht dat de kunstkri tiek hier spreekt over'analytisch zien'. De dimensies van de ruimte die voor ons opdoemt zijn n et vast te stellen en aan de vier zijden van het werk zelf heb je ook geen steun om je eigen plaats te bepalen.

Soms raken lijnen in het lichte vlak vreemd geisoleerd, Geheel in overeenstemming met de hierboven onder-boven, links-rechts, geheel-deel, vorm-materie soms lijkt het wit zich naar alle zijden oneindig uit te geschetste benadering is dat er geen centrum is op etcetera. Zeidler hanteert deze begrippenparen breiden. De kijker volgt de kunstenaar op diens weg deze grote vellen papier. Je merkt dat her en der ver- voortdurend. Aan de kunstenaar, maar ook aan de en onderweg dringen zich allerlei associaties op; tus- spreid locale brandpunten in het werk te ontdekken toeschouwer is de opdracht om tijdens het tekenensen landschap en ding. De beroembe schrijver Walter Benjamin sprak in dat verband over het 'optisch onbewuste' het vlak vaak buiten werking gesteld is. Dat is heel zien en te denken. De kunsthistorica Hildtrud Ebert wuste'waaruit de mens betekenissen en beelden zou consequent, want vanuit een vast punt kun je, zoals omschreef die laatste activiteit als 'het universele kunnen oproepen. Toch hebben we hier niet te maken Archimedes al opmerkte, 'de hele wereld uit zijn principe van het menselijk bestaan'.

Tegenstellingen

met 'ecriture automatique', het laten leiden van de hengsels tillen'. En juist die greep op het geheel wil Het moge duidelijk zijn dat hier gedoeld wordt op een hand door het onbewuste van de kunstenaar. Daar- Zeidler met nadruk onmogelijk maken. activiteit van opbouwen, van maken en scheppen. Om voor is Zeidler teveel bewust betrokken bij wat hij Bij Zeidler kan de kijker zwerven maar dan toch altijd te weten waar dat naartoe moet, heb je eigenlijk een doet. Hij legde de weg af van 'ecriture automatique' gebondeP aan de tradities van de westerse kunst en soort bouwtekening of blauwUruk nodig. Wat die naar 'tachisme', een schilderstraditie waarbij de dus ook binnen de grenzen van de West-Europese blauwdruk is moeten we al reizende door het werk actie, de eigen wil en de doelbewuste daad centraal cultuur. Daar vinden we de sleutel tot deze intrige- van Frank Zeidler zelf gaan vermoeden en dan staan. Zeidler weet wat hij doet en deze tekeningen rende werken, namelijk het dualisme dat de hele ontdekken. Dat zorgt er in elk geval voor dat we op zijn een duidelijke subjectiev~mededeling van hem- geschiedenis van de filosofie doortrekt. We hebben deze imposante en raaUselachtige tekeningen niet zelf, geen werken die zuiver~ntaan ontstaan. het dan over het denken in tegenstellingen: zwart-wit, snel uitgekeken raken.

Art-nl 2 - 2003 27






vallen en dat het e~acte geometrische midden van en tijdens het kijken de eenheid van de tegendelen te
 
Frank Michael Zeidler
"Der Museumsbesuch"

Thomas Huber
"Ein Paar bei der Betrachtung eines Bildes von Frank Michael Zeidler"

Dirk Steimann
Vom "Sichtbarwerden des Scheinbaren"


Frank Michael Zeidler
"Bert und Bert" - oder vor vielen Jahren haben sich unsere Wege gekreuzt


Frank Michael Zeidler
"Kontinuität und Irritation", über den Maler Bernd Völkle

Michael Freitag
"Im Grunde ist der Zettel schon fast zuviel."


Hiltrut Ebert "Graphit hat die Farben verdrängt"

Frans Jeursen
"Europese tweespalt in zwart, wit en gel"
"European Discord in Black, White and Yellow"


...weiter Texte finden Sie unter Bücher



Aktuelles
Vita
Bilder
Zeichnungen
Gouachen
Druckgrafiken
Projekte
Kunst am Bau
Bühnenbilder
Video
Ausstellungen
Texte
Bücher
Impressum